علاقه من به تحقیق در حوزه دارورسانی از سالهای آخر داروسازی شکل گرفت
تجربه سامان از گرنت ویزای استرالیا: من دکتری عمومی داروسازی خوندم و از سالهای آخر دانشگاه کمکم علاقم به کارهای تحقیقاتی جدیتر شد. در ابتدا بیشتر درگیر پروژههای پژوهشی و کار در آزمایشگاه بودم و همون تجربهها باعث شد مسیرم به سمت پژوهش بیشتر و انتشار مقاله بره. کمکم متوجه شدم چیزی که واقعاً برام جذابه، کار روی ایدههای جدید در حوزه دارورسانی و فناوریهای نوین درمانیه (از شما چه پنهون نیست که همیشه به رفتن به کشور دیگه گوشه ذهنم مشابه همه دوستانم فکر میکردم).
در طول چند سال بعده فارغالتحصیلی بیشتر زمانم رو صرف کارهای پژوهشی کردم. بخشی از این زمان هم به سربازی گذشت، اما حتی در اون دوره هم ارتباطم با فضای تحقیقاتی قطع نشد (البته واقعا برای من خدمت سربازی یک استوپ عجیب ذهنی بود). انتشار مقاله، همکاری در پروژههای علمی و داوری مقالات علمی برام تبدیل به بخشی از زندگی حرفهای شده بود و همین مسیر باعث شد به ادامه تحصیل در مقطع دکتری فکر کنم.
تصمیم برای تحصیل دکتری | بررسی گزینهها
زمانی که تصمیم گرفتم برای مقطع PhD اقدام کنم، ابتدا تمرکزم روی دانشگاههای مختلف در چند کشور بود. برای من مهم بود که محیط تحقیقاتی قوی باشه و بتونم روی موضوعی کار کنم که واقعاً به اون علاقه دارم. در همین مسیر برای چند موقعیت پژوهشی و دکتری در دانشگاههای مختلف اپلای کردم.
در همون دوره موفق شدم یک موقعیت دکتری فول فاند آمریکا دریافت کنم. اما به دلیل محدودیتهای سفر و برخی شرایط اون زمان، استفاده از اون فرصت برام پیچیده شد. به همین دلیل تصمیم گرفتم گزینههای دیگه رو هم جدیتر بررسی کنم و در این بین دانشگاههای استرالیا برایم جذاب شدند؛ مخصوصاً به خاطر ساختار پژوهشی قوی و حمایت مالی مناسب برای دانشجویان دکتری.
انتخاب پروژه دکتری در استرالیا برای اپلای
موضوع پروژهای که در نهایت برای اون پذیرش گرفتم درباره طراحی و مهندسی نانوذرات لیپیدی هدفمند برای استفاده در درمان بیماریهای التهابی مزمن بود. به طور خاص، مدل تحقیق روی بیماری روماتیسم مفصلی تمرکز داره و هدف اینه که از فناوریهای مبتنی بر mRNA برای تنظیم پاسخ ایمنی استفاده بشه.
برای من این پروژه ترکیبی از چند حوزه جذاب بود: نانوفناوری دارویی، ایمونولوژی و سیستمهای نوین دارورسانی. وقتی درباره جزئیات پروژه و تیم تحقیقاتی بیشتر مطالعه کردم، احساس کردم این دقیقاً همون فضاییه که دوست دارم چند سال آینده زندگی علمیام را در اون بگذرانم. البته کمی هم شانس با من یار بود که تونستم از استاد جواب مثبت و فاند بگیرم وگرنه شاید مجبور میشدم کمی به حاشیه برم و موضوعاتی که مجبور بودم رو انتخاب کنم که بتونم وارد محیط جدید برای تحصیل بشم.
بعد از چند مرحله مکاتبه و بررسی رزومه، در نهایت پذیرش دکتری همراه با فول فاند از دانشگاه ملبورن دریافت کردم. این دانشگاه یکی از مراکز بسیار قوی در حوزه علوم پزشکی و تحقیقات زیستیه و همین موضوع باعث شد تصمیمم برای انتخاب اون قطعی بشه.
مرحله ویزای تحصیلی استرالیا و جنگ ایران
با وجود اینکه گرفتن پذیرش برام خبر بسیار خوبی بود، اما میدونستم مرحله ویزا میتونه چالشهای زیادی رو با توجه به شرایط ایران داشته باشه. با توجه به فاصله زمانی نهچندان زیاد تا شروع ترم، کمی استرس داشتم که همه چیز بدرستی پیش بره.
برای همین تصمیم گرفتم در روند آمادهسازی مدارک و ارسال درخواست ویزا از تجربه یک مشاور متخصص استفاده کنم. در این مرحله با مشاور ویزانیل هماهنگ کردم (یکی از دوستانم جناب حیدریان که فول فاند ملبورن گرفتن و تمام اخذ فاند و ویزاشون رو انجام داده بودن مجموعه رو به من معرفی کردن که بسیار راضی بودم از خدماتشون) و مدارک را با دقت بیشتری آماده کردیم. روند تکمیل فرمها، بررسی مدارک و آمادهسازی پرونده باعث شد خیالم از نظر ساختار پرونده راحتتر بشه. تمامی فرآیند با دسترسی من به کارشناس صورت گرفت به شکلی که با توجه به شرایط پر استرس بسیار مفید و دلگرم کننده بود.
اقدام ویزا استرالیا سریع پیش رفت اما پر استرس
در نهایت درخواست ویزا در تاریخ 24 فوریه 2026 ثبت شد و روز بعد یعنی 25 فوریه بایومتریک انجام دادم. بعد از اون مرحله انتظار شروع شد؛ همون دورهای که تقریباً همه متقاضیان ویزا تجربش میکنند و معمولاً پر از فکر و تحلیلهای مختلفه. وای که جنگ و شرایط ایران این استرس رو 100 برابر کرد.
چند هفته بعد در تاریخ 6 می درخواست ارسال فرمهای تکمیلی 80 و 1221 دریافت کردم. این فرمها مربوط به اطلاعات پیشینه و سوابق هست و باید با دقت تکمیل میشد. دو روز بعد یعنی 8 می این فرمها ارسال شدند. در این مرحله هم کمی استرس داشتم چون زمان شروع ترم نزدیک میشد و دوست داشتم نتیجه زودتر مشخص بشه. از دوستانی که این فرآیند رو طی کرده بودم میگفتند گرفتن فرم نشونه بدی نیست و خوشبختانه همین طور بود.
گرفتن ایمیل گرنت ویزا استرالیا (باورم نمیشد)
صبح روز 15 می وقتی قبل هر کاری مطابق روال هر روز ایمیلم رو چک کردم، نتیجه درخواست ویزا رو دیدم و واقعا نشستم و بغض کردم. چند ثانیه طول کشید تا دقیق متوجه بشم که نتیجه مثبت بوده و ویزا صادر شده. اون لحظه واقعاً ترکیبی از آرامش و خوشحالی بود، مخصوصاً بعد از چند ماه درگیری ذهنی با مراحل مختلف اپلای و ویزا.
با توجه به اینکه شروع ترم 29 جون بود، این نتیجه به موقع رسید و فرصت کافی برای برنامهریزی سفر و آماده شدن برای شروع دوره دکتری فراهم شد و واقعا برام باورنکردنی بود. از شغلم تعدیل شده بودم و وضعیت ایران بسیار متشنج شده بود و گفتم شاید ویزاها رو ریجکت کنن. از اون لحظه به بعد نوع درگیریهای ذهنیم تغییر کرد و بابت این همه تلاش از خودم و بخصوص ویزانیل که در این مسیر خیلی کمکم کردم ممنونم.
دنیای جدید و چالشهای متفاوت
برای من این مسیر فقط گرفتن پذیرش یا ویزا نبود؛ بیشتر شبیه شروع یک مرحله جدید در زندگی علمی یا حقیقتا زندگی شخصی بود. چند سال گذشته را بیشتر صرف پژوهش، نوشتن مقاله و کارهای تحقیقاتی کرده بودم و حالا قراره همون مسیر را در یک محیط بینالمللی و پیشرفته ادامه بدم. امیدوارم در طول دوره دکتری بتونم روی پروژههایی کار کنم که واقعاً به بهبود درمان بیماریهای التهابی کمک کنه. در نهایت چیزی که برام مهمه اینه که این چند سال فقط یک مدرک تحصیلی نباشه مشابه ایران، بلکه تجربهای جدی از تحقیق و پیشرفت علمی باشه که بتونم زندگی خودم رو باهاش تعریف کنم.
امیدوارم همه شما دوستان بتونید این خبر خوب رو به هر طریقی که در توانتون بود تجربه کنید. اونایی که میدونم علاقمندید. فقط توجه داشته باشید بعضی از نقاطش بسیار تاریک و سخته و اگر واقعا میخوایین این مسیر رو طی کنید براش آماده باشید و ضمنا باید از خیلی از چیزها در ایران بگذرید مشابه کار و لینکها و سرمایتون. این تصمیم سختیه ولی وقتی مصمم شدین دیگه فکر حاشیه نکنید.
متمرکز . . .
به امید شنیدن خبرهای خوب از شما رفقای باهوشم. ممنون از ویزانیل
