انتقاد از حذف Duration of Status در آمریکا؛ دانشگاهها و نهادهای آموزشی چه میگویند؟
تصمیم جدید وزارت امنیت داخلی آمریکا (DHS) برای پایان دادن به سیاست «Duration of Status (D/S)» با موجی از مخالفت دانشگاهها، سازمانهای آموزش عالی و کارشناسان مهاجرت روبهرو شده است. منتقدان میگویند این تغییر نهتنها روند تحصیل دانشجویان بینالمللی را پیچیدهتر میکند، بلکه میتواند جذابیت آمریکا را بهعنوان مقصد تحصیل و پژوهش نیز کاهش دهد.
اگر هنوز با جزئیات این قانون آشنا نیستید، میتوانید گزارش قبلی ویزانیل درباره حذف Duration of Status برای دانشجویان بینالمللی در آمریکا را مطالعه کنید. در این گزارش، تمرکز بر واکنشها و پیامدهای احتمالی این تصمیم است.
قانون جدید چه تغییری ایجاد میکند؟
بر اساس مقررات نهایی DHS، سیاست چند دههای Duration of Status که به دارندگان ویزاهای F-1 و J-1 اجازه میداد تا پایان برنامه تحصیلی یا پژوهشی خود در آمریکا بمانند، حذف میشود.
در سیستم جدید، مدت اقامت اولیه معمولاً به چهار سال محدود خواهد شد و در صورت طولانیتر شدن دوره تحصیل، تغییر رشته، انتقال دانشگاه یا ادامه تحصیل در مقطع بالاتر، دانشجویان و پژوهشگران باید برای دریافت مجوز جدید به اداره خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا (USCIS) درخواست ارائه کنند.
واکنش شدید NAFSA به تصمیم DHS
انجمن NAFSA که بزرگترین سازمان فعال در حوزه آموزش بینالمللی آمریکا محسوب میشود، این مقررات را «تغییری اشتباه و غیرضروری» توصیف کرده است.
«فانتا آو» مدیرعامل NAFSA اعلام کرد دانشجویان و پژوهشگران بینالمللی هماکنون نیز از طریق سامانه SEVIS یکی از دقیقترین نظامهای نظارتی مهاجرتی آمریکا را پشت سر میگذارند و بنابراین حذف Duration of Status هیچ مشکل واقعی را حل نمیکند.
به گفته این سازمان، قانون جدید سه پیامد اصلی خواهد داشت:
- افزایش بروکراسی و فرآیندهای اداری؛
- ایجاد نااطمینانی برای دانشجویان و دانشگاهها؛
- انتقال تصمیمهای آموزشی از دانشگاهها به سیستم مهاجرتی.
NAFSA همچنین از این موضوع انتقاد کرده است که وزارت امنیت داخلی باوجود دریافت بیش از ۲۰ هزار نظر عمومی درباره پیشنویس این قانون، بخش عمده نگرانیهای مطرحشده را نادیده گرفته است.
دانشگاهها: تصمیمهای آموزشی نباید در اختیار اداره مهاجرت باشد
یکی از مهمترین انتقادهای مطرحشده این است که تصمیم درباره ادامه تحصیل، تمدید برنامه آموزشی، تغییر رشته یا انتقال بین دانشگاهها باید توسط مؤسسات آموزشی گرفته شود، نه مأموران مهاجرت.
بر اساس قانون جدید، بسیاری از تغییراتی که تاکنون توسط مسئولان بینالملل دانشگاهها و از طریق سامانه SEVIS مدیریت میشد، نیازمند دریافت تأییدیه مستقیم از USCIS خواهد بود.
منتقدان معتقدند این موضوع استقلال دانشگاهها را کاهش داده و روند تصمیمگیریهای علمی را با فرآیندهای اداری مهاجرت گره میزند.
Presidents’ Alliance: این قانون به اقتصاد آمریکا آسیب میزند
سازمان Presidents’ Alliance on Higher Education and Immigration نیز با انتشار بیانیهای اعلام کرد این مقررات نهتنها بار اداری بیشتری بر دوش دانشگاهها و دولت میگذارد، بلکه در بلندمدت به رقابتپذیری اقتصاد آمریکا نیز آسیب خواهد زد.
این سازمان تأکید میکند دانشجویان و پژوهشگران بینالمللی تنها متقاضی ویزا نیستند؛ بلکه در توسعه فناوری، نوآوری، ایجاد اشتغال و پیشرفت علمی آمریکا نقش مهمی ایفا میکنند.
به اعتقاد این نهاد، مدت اقامت دانشجویان باید بر اساس نیاز واقعی برنامه تحصیلی تعیین شود، نه یک بازه زمانی ثابت مهاجرتی.
تحلیل Brookings؛ چرا این تغییر میتواند برای آمریکا پرهزینه باشد؟
اندیشکده Brookings در تحلیل خود تأکید میکند که حذف سیاست Duration of Status تنها یک تغییر فنی در قوانین مهاجرت نیست، بلکه میتواند پیامدهای اقتصادی، آموزشی و حتی فناورانه قابل توجهی برای ایالات متحده داشته باشد.
به گفته پژوهشگران این مؤسسه، در حال حاضر بیش از ۱.۲ میلیون دانشجوی بینالمللی با ویزای F-1 در آمریکا تحصیل میکنند و این گروه سهم مهمی در اقتصاد، نوآوری و بازار کار این کشور دارند.
بر اساس آمار استنادشده در این گزارش، دانشجویان بینالمللی در سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۴ حدود ۴۲.۹ میلیارد دلار به اقتصاد آمریکا کمک کرده و از بیش از ۳۵۵ هزار فرصت شغلی حمایت کردهاند.
نویسندگان گزارش هشدار میدهند که ایجاد موانع اداری جدید ممکن است بسیاری از دانشجویان مستعد را به انتخاب کشورهایی مانند کانادا، استرالیا یا بریتانیا سوق دهد؛ موضوعی که در سالهای اخیر نیز نشانههایی از آن مشاهده شده است.
افزایش فشار بر USCIS
یکی دیگر از نگرانیهای مطرحشده، افزایش قابل توجه حجم پروندههای اداره خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا (USCIS) است.
در سیستم فعلی، بسیاری از تغییرات مانند انتقال به دانشگاه دیگر، تمدید برنامه تحصیلی یا ورود به مقطع بالاتر از طریق مسئولان بینالملل دانشگاهها و سامانه SEVIS انجام میشود.
اما با اجرای قانون جدید، بخش قابل توجهی از این درخواستها باید بهصورت رسمی برای USCIS ارسال شود؛ نهادی که هماکنون نیز با انباشت میلیونها پرونده مهاجرتی مواجه است.
طبق برآورد وزارت امنیت داخلی آمریکا، اجرای این مقررات سالانه بیش از ۴۰۰ هزار درخواست جدید به حجم پروندههای USCIS اضافه خواهد کرد.
دانشجویان دکتری و پزشکان بیشترین تأثیر را خواهند دید
منتقدان معتقدند محدود کردن مدت اقامت اولیه به چهار سال با واقعیت بسیاری از برنامههای آموزشی همخوانی ندارد.
بسیاری از دورههای دکتری در آمریکا بین پنج تا هفت سال زمان نیاز دارند. همچنین دورههای تخصص پزشکی، فلوشیپ و برخی برنامههای پژوهشی نیز معمولاً بیش از چهار سال طول میکشند.
در نتیجه، بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران حتی در صورت پیشرفت عادی در برنامه آموزشی خود ناچار خواهند بود برای ادامه تحصیل درخواست تمدید اقامت ارائه کنند؛ فرآیندی که علاوه بر هزینه، با عدم قطعیت نیز همراه است.
کاهش جذابیت آمریکا برای استعدادهای بینالمللی
Brookings و سازمانهای آموزش عالی هشدار دادهاند که این مقررات ممکن است پیام منفی برای متقاضیان بینالمللی ارسال کند.
در شرایطی که کشورهایی مانند کانادا، بریتانیا و استرالیا برای جذب دانشجویان و پژوهشگران خارجی رقابت میکنند، افزایش پیچیدگیهای مهاجرتی میتواند باعث شود بخشی از استعدادهای جهانی مقصد دیگری را برای ادامه تحصیل انتخاب کنند.
به باور منتقدان، این موضوع در بلندمدت میتواند بر نوآوری، تحقیقات دانشگاهی، بازار کار تخصصی و حتی رقابتپذیری اقتصاد آمریکا اثر بگذارد.
آیا نظارت بر دانشجویان کافی نیست؟
یکی از استدلالهای اصلی مخالفان این قانون آن است که دانشجویان بینالمللی هماکنون نیز تحت نظارت مستمر قرار دارند.
تمام تغییرات مربوط به وضعیت تحصیلی، انتقال دانشگاه، تمدید برنامه و پایان تحصیل از طریق سامانه SEVIS ثبت میشود و وزارت امنیت داخلی و سایر نهادهای مرتبط به این اطلاعات دسترسی دارند.
به همین دلیل، NAFSA و چندین سازمان آموزشی معتقدند حذف Duration of Status لایه جدیدی از بروکراسی ایجاد میکند، بدون آنکه سطح نظارت یا امنیت ملی را به شکل محسوسی افزایش دهد.
جمعبندی
تصمیم وزارت امنیت داخلی آمریکا برای پایان دادن به سیاست چند دههای Duration of Status تنها با واکنش دانشجویان مواجه نشده، بلکه بسیاری از دانشگاهها، انجمنهای آموزش عالی، اقتصاددانان و کارشناسان مهاجرت نیز نسبت به پیامدهای آن هشدار دادهاند.
منتقدان معتقدند این مقررات با افزایش بروکراسی، انتقال تصمیمگیریهای آموزشی به نهادهای مهاجرتی و ایجاد عدم قطعیت، میتواند از جذابیت آمریکا برای دانشجویان و پژوهشگران بینالمللی بکاهد؛ در حالی که شواهدی مبنی بر افزایش امنیت یا بهبود نظارت ارائه نشده است.
منابع رسمی و مرتبط
- U.S. Department of Homeland Security (DHS)
- NAFSA: Association of International Educators
- Presidents’ Alliance on Higher Education and Immigration
